ای عشق از آتش اصل و نسب داری

 

 

دل داده ام بر باد . بر هرچه بادا باد!

مجنون تر از لیلی ٬ شیرین تر از فرهاد


ای عشق ! از آتش اصل و نصبداری

از تیره ی دودی، از دودمان باد


آب از تو طوفان شد ، خاک از توخاکستر

از بوی تو آتش در جان باد افتاد

 



هر قصر بی شیرین ، چون بیستون ویران

هر کوه بی فرهاد ، کاهی بدست باد


هفتاد پشت ما از نسل غم بودند

ارث پدر ما را اندوه مادر زاد


از خاک ما در باد بوی تو میآید

تنها تو می مانی ، ما می رویم از یاد

 

 «قیصر امین پور»



تاريخ : ۱۳٩۳/٥/٩ | ٦:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : فرشید سلیمانی | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.